Higurashi No Naku Koro Ni
aka When Cicadas Cry aka The Moment the Cicadas Cry




Serial TV (26 odcinków)
Gatunek: dramat, thriller, horror, komedia, psychologiczny
Rok wydania: 2006





Z czym i o czym:
Niejaki Keiichi Maebara przenosi się do wioseczki/tu też małej mieścinki - Hinamizawy. Jak to w małej miejscowości położonej wśród górek, lasów i rzeczek czas biegnie słodziutko, wśród ułożonych ludzi, masy nowych koleżanek, ciekawych nowego kolegi. Keiichi chodzi do szkoły (jedynej w mieścince), zostaje przyjęty do klubu (jako rodzynek, wśród czterech koleżanek). Wszyscy razem świetnie spędzają czas, na grach, zabawach i wspólnych wygłupach.
Oczywiście jak to bywa do czasu. Keiichi dowiaduje się, że kilka lat temu doszło w Hinamizawie do poćwiartowania pewnej osoby. Owa osoba była związana z planowaną budową tamy, a jak to bywa ludzi często trzeba przesiedlić, by coś wybodować. I taki był plan. Do czasu kiedy mieszkańcy zatasali rękawy i wyrazili swoje nie zadowolenie właśnie rozczłonkowaniem osoby związanej z budową. Winowajcy związani z mordem podobno zostali ujęci. Cóż podobno - nie znaczy na pewno, jak chodzą słuchy jedna osoba wywinęła się od odpowiedzialności. Keiichi próbuje dowiedzieć się nieco więcej na ten temat, ale jakoś dziwnym zbiegiem okoliczności nikt nie chce z nim o tym rozmawiać. Ale dla chcącego nic trudnego zatem chłopczyna dowiaduje się tego i owego: Festiwal Watanagashi i o wiele więcej niż jedna ofiara ginąca w dziwnych okolicznościach.


Fabuła:
Po obejrzeniu całej serii - muszę przyznać, że zmyślnie wszystko połączono. Historia jest opowiadana niechronologicznie, ale z czasem wszystko nabiera sensu. Mamy cztery rozdziały "pytań", ale już tylko dwa "odpowiedzi". Plus niewątpliwy za kontrasty w poszczególnych odcinkach. Czasem odcinek jest bardzo mroczny i pełen niedomówień, a czasem sielanka która zmienia swój wymiar dopiero za chwil kilka.





Postaci:
Niewątpliwie kolejny plus serii. Mion Sonozaki, Shion, Rena Ryugu, Satoko Hojo, Rika Furude i Keiichi Maebara. Każda z tych postaci ukrywa coś w zakamarkach swojej duszy. A w każdym rozdziale inna osoba gra pierwsze skrzypce.





Muzyku:
Jest dobrze i przyjemnie dla ucha. Opening po pewnym czasie wpada do głowy, ending o wiele gorszy, ale nie beznadziejny. W samym serialu też dobrze dobrane dźwięki współgrają z tym co się dzieje na ekranie. Polecam oglądać wieczorem przy zgaszonym świetle ze słuchawkami na uszach.





Grafiku:
Jednym się podoba innym nie. Cóż mi odpowiada i plasuję tytuł powyżej przeciętnej, kreska jest przyjemna, ale dla niektórych może się okazać trochę przekolorowane. Mi odpowiada taka forma, kontrastuje się z historią, która zbyt kolorowa nie jest.





Maine opinia:
Klimat miejscami gęsty, że można kroić nożem, a oglądanie w nocy jak najbardziej rekomendowane. A mały miks gatunków wyszedł naprawdę znakomicie. I muszę przyznać, że to jedno z lepszym anime jakie miałem ostatnio okazję oglądać. Aż dziw bierze, że dopiero teraz odkryłem Higurashi. Drugi sezon już oczekuje na oglądanie ha ha. Za sezon pierwszy ocena 9/10 się należy.

Ten wpis był edytowany przez x-mag: 10-10-2009, 18:11

To komputerem rysują?

Generalnie bywa różnie na początku prac (np. szkice i zarysy postaci mogą powstawać na kartce - żaden problem). Ale później i tak wszystko na HDD ląduje. Więc generalnie w obecnych czasach rysuje się na komputerze.

Nie lubię takiej kreski.

"Rozdzióbią nas kruki, wrony" Żeromski doczekał się wersji anime...

Ten wpis był edytowany przez x-mag: 21-01-2009, 12:23

Dobre

Do kreski można się przyzwyczaić, fabuła jest naprawdę niekonwencjonalna, bohaterowie przeżywają wciąż te same święto, lecz za każdym razem inaczej, ale czy to zmieni tragiczną przyszłość wioski
Mnie naprawdę bardzo przypadło do gustu to anime, pierwsza seria jest spowita tajemnicą, Higurashi No Naku Ni Kai (druga część) pozwala zrozumieć powtarzalność święta wioski lecz ni polecam 2 bez 1 to psuje przyjemność niewiedzy

W końcu ktoś na forum kto docenia Higurashi

Odnośnie drugiej serii to mam już trochę gorsze wrażenia. Początek zapowiadał się znakomicie, później trochę słabiej zaczęło się robić. Ni Kai zrobiło się mniej tajemnicze i z gęstego klimatu też ubyło. Liczyłem na trochę inne rozwiązanie całej zagadki, końcówka też taka sobie. Ale jeśli podobała się część pierwsza to obowiązkowe Ni Kai.
Druga część o klasę słabsza i ocena niżej w mojej opinii.

Pierwsza część wywarła na mnie duże wrażenie, byłam "głodna" każdego odcinka, lecz to druga część wyjaśniła prawie wszystko, dlaczego święto wioski się powtarza to dlaczego wszyscy umierają, końcówka rzeczywiście była taka sobie, nie chce spoilerować lecz największym szokiem była informacja kto był za to odpowiedzialny

Fakt wyjaśnienia w drugiej serii były naprawdę przyzwoite, autorzy nie pogubili się w całej historii czego się obawiałem. Ha dobrze w ogóle, że całość została rozwikłana, bo równie dobrze można było liczyć na to, że ktoś wpadnie na genialny pomysł dopiero z trzecią rozwiązującą tajemnice serią...

Wydaje mi się, że następna część zdecydowanie zniszczyła by osiągnięty efekt tragicznej niewyjaśnionej historii

Higurashi jest moim drugim (razem z Elfen lied) ulubionym anime. Bleach jest pierwszy xD A co do HNNKN to jest trochę pokopane, bo trzeba umysłu żeby połączyć horror z komedią xD Choć ja zdecydowanie wolę tą pierwszą stronę ;] Rena je najlepsza xD *,*